17 dni, 9 krajów, 4300 km, 57 stopów, 75 euro…

-Przepraszam, może mi Pan powiedzieć ile miejsc jest w Tirze? – zapytałem pierwszą osobę, jaką spotkaliśmy na przejściu granicznym w Barwinku. – Dwa, jedno dla kierowcy, drugie dla pasażera. Ale kiedyś wiozłem nawet pięć. –A gdzie Pan jedzie? – Do Budapesztu… O 17:00 byliśmy w stolicy Węgier. Nocleg w namiocie, na wzgórzu Gellerta…

czytaj całość >>

18:00 trzy stopy i Węgry za nami. Na granicy z Serbią z podejrzanym entuzjazmem zabrała nas pewna serbska rodzina podróżująca kultowym „Yugo Koral 55”. Na pierwszej napotkanej stacji benzynowej kierowca wysiadł z samochodu i otworzył maskę. „Coś się zepsuło” – pomyślałem. A tym czasem z pomiędzy różnych części silnika Serb z wielką radością począł wyciągać kiełbasę, karkówkę, szynkę, wołowinę i wiele innych wyrobów mięsnych. Nieświadomie pomogliśmy w przemycie mięsa…

czytaj całość >>

Mimo małych problemów z cygańską mafią na rowerach, która gdyby tylko mogła przybliżyłaby nam niebo i przy okazji ukradła cały nasz ekwipunek nie wyłączając bielizny szczęśliwie przespaliśmy noc w przydrożnym sadzie, umyliśmy się na stacji benzynowej i pełni entuzjazmu ruszyliśmy na szosę aby siłą woli zmusić któregoś kierowcę do zabrania nas ze sobą… Szczęście nadal się do nas uśmiechało. W ciągu jednego dnia dwoma macedońskimi Tirami przemierzyliśmy...

czytaj całość >>

Przed wyjazdem rozmawialiśmy o tym, że jeżeli jakimś cudem uda nam się dojechać do Grecji (zakładaliśmy, że jedziemy gdziekolwiek byle jak najdalej i na południe) zajmie nam to 8-10 dni. Dlatego kiedy czwartego dnia w porze obiadowej zameldowaliśmy się w Salonikach nie mogliśmy w to uwierzyć. Nasz czyn postanowiliśmy uczcić specjalnym obiadem – otworzyliśmy puszkę tuńczyka. Jakież to było pyszne! Tylko co robić dalej? Rzut oka na mapę. –Może Chalkidiki? Jedziemy!...

czytaj całość >>

Błękitna woda, przepiękna plaża, palmy, a w tle święta góra Athos. Ten dzień przeznaczyliśmy na odpoczynek. I gdyby nie to, że podczas swojej pierwszej morskiej kąpieli nadepnąłem na jeżowca, a w nocy w powiekę ugryzł mnie komar i nie widziałem na jedno oko, czułbym się jak w raju. Następnego dnia 5:00. Pobudka. Chciałem zobaczyć wschód słońca, dlatego otworzyłem oczy, obróciłem się w śpiworze w stronę góry Athos zza której wychodziły właśnie pierwsze...

czytaj całość >>

Podejście od 0 m n.p.m. do 2918 m n.p.m. okazało się zadaniem trudniejszym niż się spodziewaliśmy. Początkowo, choć trasa prowadziła wprost bajecznym wąwozem Enipeas wędrówka wydawała się nam piekłem. Ciężkie, wypakowane konserwami plecaki z dodatkiem świeżo spalonych pleców i ścieżka raz wspinająca się zboczem do góry, później znowu opadająca do rzeki, w dół to był prawdziwy koszmar. Dlatego kiedy dotarliśmy do ruin klasztoru Agiou Dionisiou i zjedliśmy...

czytaj całość >>

Zaraz po powrocie z Olimpu w naszych głowach zrodził się szalony pomysł, żeby idąc za ciosem przejechać wszystkie kraje Bałkanów, dlatego do Polski postanowiliśmy wracać okrężną drogą przez Albanię … Do Macedonii dotarliśmy na „pace” pickupa. Później Tirem do kolejnego miasta. Problemy zaczęły się dopiero w okolicach Bitoli. Byliśmy już zmęczeni i nikt nie chciał się zatrzymać. W dodatku w pobliżu miejsca gdzie czekaliśmy na okazję podjechał radiowóz, a...

czytaj całość >>

Pomni na uwagi Greków i Macedończyków żeby uważać na albańską mafię staraliśmy się nie łapać przejeżdżających samochodów marki mercedes. Do czasu kiedy (jak sobie skrzętnie policzyliśmy) okazało się, że 9 na 10 przejeżdżających obok nas samochodów to właśnie mercedesy! Kiedy przełamaliśmy strach bez problemu dotarliśmy pięknym nowym mercedesem do pierwszej miejscowości za granicą. Po drodze podziwialiśmy krajobraz typowy dla całej Albanii – piękne góry,...

czytaj całość >>

15 km przed granicą z Czarnogórą, słońce praży – 350 C, a my idziemy z plecakami drogą wobec niemożliwości złapania stopa. Woda do picia na wykończeniu. Nagle, naszym oczom ukazuje się piękna, stylizowana na zamek, luksusowa restauracja. Kiedy przechodzimy obok niej z wejścia głównego wychodzi kelner, podaje nam dwie butelki zimnej wody i bez słowa wraca do środka. Mało tego, kiedy 5 km dalej śmiejemy się, że limit cudów już się nam chyba wyczerpał, od pewnego...

czytaj całość >>

Do Chorwacji dotarliśmy z Andrew - Anglikiem, który swoim jeepem wyruszył w roczną, samotną podróż po świecie. Noc planowaliśmy spędzić na plaży, ale kiedy grupa młodych Chorwatów bawiących się na plaży zaproponowała nam żebyśmy pojechali z nimi do ich miejscowości – Metkovic nie zastanawialiśmy się długo. Turbo folk, nocny mecz w piłkę Polska – Chorwacja na tamtejszym „Orliku” przy trybunach wypełnionych tamtejszą młodzieżą pragnącą zobaczyć dwóch...

czytaj całość >>

Do Bośni trafiliśmy przez przypadek. 8 godzin próbowaliśmy złapać stopa ze Splitu do Zagrzebia (nocleg w gaju oliwkowym przy trasie). Następnego dnia postanowiliśmy ruszyć „z buta” do następnej stacji benzynowej. Po drodze złapała nas policja grożąc mandatem za wędrówkę wzdłuż drogi ekspresowej. Powrót na przełaj do Splitu. Nagle zatrzymuje się przed nami Bośniak i pyta czy jedziemy z nim. Oczywiście! W Bośni poznajemy kulisy wojny bałkańskiej, rozmawiamy z jej...

czytaj całość >>

Nasza podróż mogła skończyć się już 16 dnia. Do Budapesztu i dalej do Miszkolca dotarliśmy bez problemów, a zaraz przed granicą ze Słowacją zatrzymał się nam Dima – Rosjanin, który TIR-em przez Barwinek wracał do Rosji. Niestety, w pierwszej słowackiej miejscowości zastała nas blokada drogi z powodu maratonu. W przypadku kiedy miałaby ona potrwać długo Dima musiałby pauzować, dlatego wzięliśmy plecaki i poszliśmy szukać transportu do domu wśród kilkunastu...

czytaj całość >>