Austria, to góry i jeziora...

Miejsca, gdzie jest ładnie,

Te – które poznałem,

Jak mogłem dokładnie

Niżej opisałem.

Rum – znajduje się ok. 5 km od Innsbrucka. Leży u stóp pasma górskiego Karwendel. Jest to miasteczko, prawie osada z mnóstwem kwiatów; w ogrodach i na balkonach.

Wszędzie jest czyściutko. Większość domów, podobnie jak w innych miejscowościach, ozdobiona jest malowidłami przedstawiającymi postaci świętych lub sceny biblijne.

Ciekawie wyglądają zdroje uliczne, które składają się z korytka i rzeźb świątków.

W tej to pięknie położonej miejscowości znajduje się hotel Huberhof. Jest to hotelik rodzinny, mogący przyjąć ok.50 osób. Widać, że budynek ma swoją historię, ale wewnątrz jest nowocześnie i wygodnie. Do dyspozycji gości jest niewielki, ale piękny basen z czyściutką wodą. Zadbany trawnik, wygodne leżaki kuszą do kąpieli słonecznej. Obok kort tenisowy. Wszystko to w otoczeniu majestatycznych gór i w krystalicznie czystym powietrzu. Okazało się, że w Tyrolu także występuje tęcza. Na tle gór wygląda przepięknie.

Właścicielka hotelu i obsługa starają się jak mogą, aby gość był syty i zadowolony. Śniadania w postaci szwedzkiego stołu, do tego soki, kawa, herbata. Obiadokolacje wspaniałe, porcje nie do przejedzenia. Składają się z zupy (najczęściej – zupa krem), kotletów w przeróżnym wydaniu, ryż, ziemniaki, frytki lub makaron i stół sałatkowy. Wieczorem można posiedzieć sobie przy kieliszku wina lub kufelku piwa. Atmosfera wspaniała.

Rum - kapela folklorystyczna

Thaur – niewielka osada na wschód od Rum. Stąd prowadzi ścieżka pod górę. Po kilkuset metrach staje się ona drogą krzyżową z ciekawymi kapliczkami, prowadzącą do kościółka położonego wysoko na górze. Niedaleko od kościółka znajdują się ruiny zamku. Obecnie restaurowane. Spod kościółka jak i z ruin rozpościera się piękny widok na okoliczne miejscowości i na góry Tuxer.

Hall – uzdrowisko, które zawdzięcza zamożność złożom soli. Historia jego sięga XIII wieku. Z daleka rzuca się w oczy Wieża Mennicza należąca do zamku Hasseg. Urokliwe jest Stare Miasto otoczone resztką murów obronnych, z wąskimi uliczkami i niezwykłymi kamienicami z wykuszami. Na rynku o ciekawym kształcie stoi Ratusz z XV wieku i kościół św. Mikołaja - początkowo gotycki (XIII wiek), a przebudowany w XVIII wieku w stylu barokowym. W Hall znajduje się też najstarszy w Tyrolu kościół renesansowy. Jest to Stiftkirche.

Igls – mała miejscowość nastawiona na turystów. Piękne hoteliki i pensjonaty i… bar KREML. Stąd na Patscherkofel dojechać można koleją gondolową pamiętającą Olimpiadę Zimową z 1976 roku. Na górze znajduje się Botaniczny Ogród Alpejski, gdzie oglądaliśmy duże i mikroskopijnych rozmiarów rośliny alpejskie.

Zdrój uliczny w Rum (1)

Matters – mała osada do której z Innsbrucka dojechać można pojazdem szynowym (czymś pomiędzy tramwajem, a pociągiem). Trasa przejazdu jest przepiękna i bardzo urozmaicona. Wiele zakrętów, zakoli i… widoki. Z jednego z ostatnich przystanków jest tylko kilkaset metrów do kolejki wagonikowej na szczyt Mutterer Alm. Po 10 minutach od górnej stacji dochodzimy do bardzo urokliwego miejsca, gdzie są dwa jeziorka oddzielone mostkiem. Stąd roztaczają się wspaniałe widoki na otaczające góry i leżący w dole Innsbruck. Tutaj fascynuje widok krów pasących się na zielonych stokach. Widok ten natychmiast kojarzy się z reklamą jednej z czekolad. Górę można obejść dookoła szlakiem, na co potrzeba kilku godzin. Ten szlak (jak i inne w tym terenie) jest bardzo dobrze utrzymany; szeroki, wysypany drobnym żwirkiem. Przy górnej stacji kolejki jest restauracja, gdzie można smacznie zjeść, napić się i podziwiać widoki.

Zamek Ambras (Schloss Ambras) – ulubiona rezydencja arcyksięcia Tyrolu Ferdynanda II pięknie położona na zboczu góry. Budowę zamku ukończono w 1564 roku.

Do zamku doszliśmy na piechotę z Innsbrucka. Ładnych, dobrze utrzymanych ścieżek jest cała masa. Jest urokliwy wodospad. Zamek wygląda bardzo okazale, jest piękny park wspaniale utrzymany, są pawie. W zamku podziwialiśmy bogatą kolekcję broni, obrazy i Salę Hiszpańską ze wspaniałym, renesansowym kasetonowym sufitem.

Zdrój uliczny w Rumie (2)

Innsbruck – największe miasto Tyrolu. Jego historia sięga 1180 roku. Z małej osady targowej stał się poważnym ośrodkiem turystycznym. Innsbruck leży w dolinie rzeki Inn rozpościerającej się pomiędzy łańcuchem Alp (Karwendel) na północy, a górami Tuxer na południu.

Najciekawszą ulicą jest Herzog Friedrich Strasse – wzdłuż której znajdują się najciekawsze XV, XVI-wieczne kamienice z barokowymi fasadami. Tu znajduje się też XIV-wieczna wieża miejska (Stadtturm) z której można podziwiać miasto. Symbolem Innsbrucka jest balkon ze Złotym Dachem (Goldenes Dal) zwieńczony 2657 pozłacanymi miedzianymi dachówkami. Zbudowano go w roku 1500 z rozkazu cesarza Maxymiliana I. W ten sposób rodzina rządząca miała odpowiednie miejsce do pokazywania się i oglądania swoich poddanych. Patrząc w kierunku północnym widzimy widzimy te kamienice i Złoty Dach na tle monumentalnych Alp.

Przedłużeniem Herzog Friedrich Strasse jest Maria Theresien Strasse na której znajduje się kolumna św. Anny (na szczycie stoi Matka Boska) wzniesiona w 1706 r. dla upamiętnienia odparcia bawarskiego ataku w 1703 r. Dalej na południe znajduje się Łuk Triumfalny (Triumphpforte) z 1765 roku upamiętniający ślub przyszłego cesarza Leopolda II. Tutaj, kiedy spojrzymy na południe – widać skocznię Bergisel. W tym miescu miała miejsce słynna bitwa (1809 r.) w której Hofer pokonał Bawarczyków. Hofer, to bohater Tyrolu. Z jego nazwiskiem w Innsbrucku spotykaliśmy się bardzo często. Nie będę pisał o muzeach, których jest wiele. Bardzo ciekawy jest kościół cesarski (Hofkirche) z pustym sarkofagiem cesarza Maxymiliana I i ze Srebrną Kaplicą (Silberne Kapele).

Rum. Hotel Humberhoff z basenem.

W niedużej odległości od Hofkirche jest początkowa stacja kolejki szynowo – linowej na Hungerburg. Koleją tą dojeżdża się do Alpinie zoo. Jest to najwyżej położone w Europie zoo (727 m.npm), jest tu ok. 2000 zwierząt, których naturalnym środowiskiem życia są Alpy. Po zwiedzeniu zoo pojechaliśmy dalej, do stacji końcowej. Tutaj – stacja początkowa kolei linowej z jedną przesiadką dotarliśmy na szczyt Nordketten. Pogoda sprawiła psikusa i… musieliśmy (mimo, że to lipiec) zmagać się ze śnieżycą.

Wielkim zaskoczeniem dla nas był fakt, że nie spotykaliśmy Polaków. Być może w zimie przyjadą…

Kiedy piszę te słowa, wydaje mi się nieprawdopodobnym, że tak wiele mogliśmy zobaczyć w tak krótkim czasie. Chętnie zawitalibyśmy do Tyrolu jeszcze raz!

Jeszcze mi się marzy

Mieć szczęścia troszeczkę,

Może tak się zdarzy,

Że wygram wycieczkę?!

Czy „Italii Skarby”

Ja – zobaczę może…

Biorę nerwy w karby,

Wierzę - to pomoże!