Australia i Oceania - opis

Australia i Oceania tworzą najmniejszy z pięciu kontynentów o powierzchni 9 mln km2, który jest jednocześnie najsłabiej zaludniony z liczbą mieszkańców sięgającą 28 mln, co stanowi mniej niż 0,5% ludności świata. Kontynent otoczony jest z trzech stron przez bezmiar oceanu. Grupy wysp, położone na północ i wschód od Australii z drugą, co do wielkości wyspą świata Nową Gwineą i wyspami Nowej Zelandii, nazywa się Oceanią. Około 7500 wysp o powierzchni 1,3 mln km2 rozmieszczonych jest na powierzchni około 70 mln km2 Oceanu Spokojnego. Melanezja i Nowa Zelandia tworzą wewnętrzny łuk wysp, natomiast Mikronezja i Polinezja łuk wewnętrzny.

Ten najmniejszy kontynent jest znacznie oddalony od pozostałych części Ziemi, a jedynym do nich pomostem są położone na północy południowo-azjatyckie wyspy. Położenie, wielka odległość od Europy, a także trudnodostępne wybrzeża były przyczyną tego, ze Australia została odkryta przez europejskich żeglarzy dopiero na początku XVII wieku, a następnie zagospodarowana. Przed przybyciem białej ludności kontynent zaludniali jedynie aborygeni. Pierwszym Europejczykiem, który postawił swoją nogę na południowym kontynencie był James Cook. Przez długi okres wyspiarski kontynent służył Anglikom jako kolonia karna. W połowie XIX wieku odkrycie złota w tych rejonach świata przyciągnęło wielu osadników, którzy zaczęli później zakładać tutaj farmy. Napływ europejskich osadników zapoczątkowany pod koniec XVIII wieku odmienił Australię, Nową Zelandię i wyspy Pacyfiku. Obecnie region ten odgrywa coraz większą rolę w światowej gospodarce.

Aż 95 % mieszkańców Australii jest pochodzenia brytyjskiego. Również Nową Zelandię zamieszkuje ludność prawie wyłącznie pochodzenia angielskiego, szkockiego bądź irlandzkiego. Wynika stąd, że podobnie jak w przeszłości są to kraje imigracyjne. Powstały w 1901 roku Związek Australijski do dziś jest konstytucyjną monarchią w kładzie brytyjskiej Wspólnoty Narodów z królową angielską jako zwierzchnikiem państwa.

Australia jest kontynentem rozległych, otwartych przestrzeni, ograniczonych na krawędziach wypiętrzeniami, przed którymi rozciągają się niewielkie równiny nadbrzeżne. Większa część Australii, a szczególnie jej wnętrze znajduje się w strefie klimatu gorącego i suchego. Dominują tu pustynie, półpustynie, suche stepy trawiaste i formacje krzewiaste. W północnej części kontynentu, położonej w strefie klimatu podrównikowego występują wiecznie zielone lasy, a na południowo-wschodnich i na południowo-zachodnich wybrzeżach gdzie panuje klimat śródziemnomorski rosną lasy eukaliptusowe i akacjowe. Świat zwierzęcy i roślinny odznacza się odrębnością form, która jest następstwem wczesnego oddzielenia się Australii od innych kontynentów. Żyją tu kangury, koala, dziobaki, kolczatki, wombaty, emu, kazuary.

Napływ europejskich osadników zapoczątkowany pod koniec XVIII wieku odmienił Australię, Nową Zelandię i wyspy Pacyfiku. Obecnie region ten odgrywa coraz większą rolę w światowej gospodarce. Tych dwóch bogatych państw tego regionu nie należy porównywać z pozostałymi wyspami Oceanii. Zarówno Australia, jak i Nowa Zelandia zakłócają wprowadzony przez ekonomistów umowny podział świata na bogatą Północ i biedne Południe.