Hradczany, położone na lewym brzegu Wełtawy, to nie tylko najpopularniejsza wśród turystów atrakcja Pragi, ale i prawdziwy symbol czeskiej państowości. To tutaj znajduje się rezydencja głowy państwa.
Spacer po Hradczanach jest oczywiście bezpłatny, ale już wejście do zabytków, leżących na jego terytorium, niestety kosztuje. Przyczym bilety do głownych zabytków są ważne dwa dni. Na Hradczany wiodą 3 wejścia i co godzina przy każdym następuje zmiana warty. Widok ten jest z pewnością wart uwagi.
Katedra św. Wita - wspaniała budowla i główny zabytek Hradczan. Znajduje się w samym sercu dzielnicy i poraża swoimi rozmiarami. Wysokość ścian Katedry wynosi 124 m. Katedrę budowano prawie 600 lat i dlatego jest ona mieszanką różnych stylów i nurtów w architekturze. Zakończenie budowy miało miejsce w 1929 r., w tym samym roku wstawiono witraże. A początkiem budowy było zarządzenie Karola IV w 1344 r. Wtedy na miejscu dzisiejszej katedry stał mały kościół z okresu romańskiego. Natomiast wykończenie wnętrz katedry ciągnęło się jeszcze po zakończeniu samej budowy. Jeśli macie siły na pokonanie 300 kamiennych stopni, to wejdziecie na taras widokowy skąd doskonale widać Pragę. Z zewnątrz zdobią katedrę kamienne gargulce, służyły one do wylewania wrzącego oleju na nieprzyjacielskie wojska okupujące Hradczany. To tutaj też odbywają się główne msze. Katedra św. Wita przechowuje również regalia królewskie i jest miejsce pochówku niektórych władców Czech.
Wieża Daliborka - to mroczne miejsce przypomina Czechom o czasach, kiedy w tym miejscu na przestrzeni 300 lat przetrzymywano więźniów. Daliborka to wieża głodu. W piwnicy wieży mieszczą się 4 cele z okrągłymi otworami, przez które opuszczano na sznurze więźniów, skazując ich w ten sposób na śmierć głodową. Swoją nazwę wieża zawdzięcza rycerzowi Daliborowi, który był pierwszym jej więźniem. Osądzono go za to, że obronił zbuntowanych chłopów przed swoim panem. Legenda głosi, że uwięziony rycerz nauczył się grać na skrzypcach i grał tak rzewnie, że ludzie przynosili mu jedzenie z żalu. Dziś w Daliborce moża obejrzeć muzeum instrumentów służących do tortur. Przedstawione narzędzia pochodzą z czasów od średniowiecza do końca XVIII w., kiedy w Czechach zakazano tortur.
Złota uliczka (Zlatá ulička) - malownicze miejsce w samym centrum Hradczan. Ulica wyłożona brukiem, z biegnącymi przy niej rzędami miniaturowych domków, przytulnych kawiarń i różnych sklepów. Wygląda jak z bajki:) Nazwa Złota uliczka wzięla się z legendy o alchemikach, którzy właśnie na tej ulicy próbowali otkryć tajemnicę kamienia filozoficznego. Natomiast w domu nr 22 bywał Franz Kafka. Oprócz świąt i godzin wieczornych (od 18:00) wejści na uliczkę jest płatny.
Stary Pałac Królewski - zbudowany w 1135 r., jak nazwa wskazuje, dla czeskich królów. W środku znajdziecie jedną z największych romańskich sal tronowych. Jest tak duża, że urządzano w niej turnieje rycerskie. Warto też zadać sobie trud i spojrzeć w górę, sklepienie sali ma formę lilii i robi wrażenie.
Klasztor Strahowski - zbudowany w 1141 r. Można w nim zwiedzić świetną galerię obrazów, bibliotekę, która chroni zabytki czeskiego piśmiennictwa oraz miejsce pielgrzymek - Lorettę. W ostatniej mieści się zbiór monstrancji. Jedna z nich, zwana Słońcem Pragi, ozdobiona jest 6-oma tysiącami brylantów. Sama Lorreta to chyba najbardziej widowiskowy zabytek barokowej fantazji w Pradze. Była zbudowana po wojnie 30-letniej na fali katolizacji Czech.
Ogrody Królewskie - ich założenie odsyła nas do czasów Renesansu i rządów Ferdynanda Habsburga. Najciekawsze jego elementy to Śpiewająca Fontanna (która już niestety nie śpiewa) i Sala do gry w piłkę. Ogrody otwarte są tylko w letenie miesiące.
