Grecja - antyczna przygoda

Po 33 godzinach od wyjazdu z Gdańska znaleźliśmy się na granicy macedońsko-greckiej, gdzie powitał nas napis: „Welcome to Hellas”. Po kolejnych dwóch, a praktycznie jednej (ze względu na zmianę czasu) zakwaterowaliśmy się w hotelu Assembly nieopodal Salonik.  Mieliśmy tutaj do dyspozycji basen, szachy na wolnym powietrzu oraz bar. Z tych ostatnich jednak nie korzystałem, ponieważ w szachy nie gram, a piwo Amstel w barze kosztowało aż 3 euro (w Atenach w supermarkecie...

czytaj całość >>

Po 33 godzinach od wyjazdu z Gdańska znaleźliśmy się na granicy macedońsko-greckiej, gdzie powitał nas napis: „Welcome to Hellas”. Po kolejnych dwóch, a praktycznie jednej (ze względu na zmianę czasu) zakwaterowaliśmy się w hotelu Assembly nieopodal Salonik.  Mieliśmy tutaj do dyspozycji basen, szachy na wolnym powietrzu oraz bar. Z tych ostatnich jednak nie korzystałem, ponieważ w szachy nie gram, a piwo Amstel w barze kosztowało aż 3 euro (w Atenach w supermarkecie...

czytaj całość >>

Po około pięciogodzinnej podróży dojechaliśmy do Aten.  Hotel Balasca, w którym zostaliśmy zakwaterowani, mieści się w dzielnicy Omonia. Generalnie mieszka tu więcej imigrantów niż rodowitych Greków. Nasz pokój znajduje się na siódmym i ostatnim piętrze. Nie ma lodówki, klimatyzacja jest hałaśliwa,  a spłuczka w toalecie niezwykle oryginalna: okrągły baniaczek na ścianie z przyciskiem od dołu.  Z obszernego balkonu rozciąga się widok na trzy strony miasta....

czytaj całość >>

W środę rano wyjechaliśmy w stronę Koryntu. Towarzyszyła nam wspomniana już pani Zoja. Pierwszy postój mieliśmy przy Kanale Korynckim. Kanał ten, oddzielający Grecję centralną od Peloponezu, ma długość 6,5 kilometra, wysokość ścian około 90 metrów, szerokość u dołu 24 metry, a u góry od 50 do 70 m. Podobno przepływa przez niego 12 tysięcy statków rocznie. My jednak nie mieliśmy szczęścia ujrzeć w zasięgu wzroku ani jednego. Na pewno za to zapamiętam wysokie...

czytaj całość >>

Z Koryntu pojechaliśmy do Myken. Najpierw zwiedziliśmy pobieżnie muzeum z pamiątkami ze starożytności (często replikami). Następnie, po wdrapaniu się na  spore wzniesienie, mijając słynną Lwią Bramę, dotarliśmy na szczyt cytadeli. Prawdę mówiąc, niewiele tu zostało z dawnych czasów, jednak widok na okolicę nadal jest wspaniały. Potem zjechaliśmy odrobinę niżej, żeby obejrzeć domniemany Grób Agamemnona, inaczej zwany Skarbcem Atreusa. Spore wrażenie robi kopuła o...

czytaj całość >>

Jadąc w kierunku  Nafplion, zatrzymaliśmy się w Epidauros. Tutaj obejrzeliśmy pozostałości po jednej z bardziej znanych świątyń Asklepiosa (boga medycyny). Tutejszy Asklepion, czyli ośrodek medyczny, działał przez około tysiąc lat. Nieopodal znajduje się jeden z najbardziej znanych i najlepiej zachowanych amfiteatrów. Odkryto go dopiero w XIX wieku na zboczu góry Kinoriton. Odznacza się doskonałą akustyką. Mówiąc ze środka  sceny (orchestra) można być słyszanym...

czytaj całość >>

W Nafplion spędziliśmy półtorej godziny. Tutaj rzuca się w oczy przede wszystkim górująca nad miastem twierdza Palamidi. Widowiskowa jest także twierdza Bourtzi na wysepce oddalonej o 600 metrów od brzegu. Stanowi ona niewątpliwie jedną z ciekawszych atrakcji Zatoki Argolidzkiej. Miasteczko jako takie jest bardzo miłe, pełne kwiatów i sympatycznych wąskich uliczek. Warto też pamiętać, że była to przez 5 lat pierwsza stolica wyzwolonej Grecji.

czytaj całość >>

Około godziny siedemnastej docieramy do położonego nad Morzem Jońskim miasteczka Tolo. Praktycznie jest tutaj tylko jedna główna ulica, biegnąca równolegle do plaży. Przy niej znajduje się hotel Esperia, w którym mamy spędzić najbliższą noc. Otrzymujemy  pokój na drugim piętrze. Jest tutaj lodówka, sejf, telewizor (odbiera m.in. TV Polonia) i balkon z widokiem na morze. Kolacja w formie szwedzkiego stołu. Bogaty wybór surówek i dodatków. Na deser pomarańcze (w...

czytaj całość >>

Rano wyruszamy w kierunku Olimpii.  Droga wiedzie głównie przez góry, więc nie brak tu licznych serpentyn. Pani Renata zapewnia nas jednak, że nie są to te najbardziej kręte i strome serpentyny na Peloponezie. Mówi też, że powinniśmy wziąć ze sobą czapki, bo w Olimpii bywa zwykle gorąco. Faktycznie! Było gorąco, ale tylko do czasu… Zwiedzanie zaczęliśmy z nową przewodniczką o imieniu Marija. Mówiła tylko po angielsku, więc nasza pilotka próbowała tłumaczyć jej...

czytaj całość >>

W drodze do Delf zatrzymaliśmy się nieopodal Patry, przy moście Rion-Antirion,  łączącym Peloponez z resztą Grecji. Obiekt ten ma długość 2,88 kilometra, oddany do użytku został przed prawie siedmioma laty i kosztował ponoć 630 milionów euro. Widać go z odległości wielu kilometrów.

czytaj całość >>

Przed Delfami, usytuowanymi dość wysoko nad poziomem morza, rozciągają się ogromne gaje oliwne. Sama miejscowość jest niewielka, przyczepiona wąskimi uliczkami do skał. Zatrzymujemy się w hotelu Iniohos. Nasz pokój znajduje się na poziomie minus jeden, więc z okien widzimy tylko dach budynku znajdującego się przy uliczce poniżej nas. Kolacja jest serwowana. Dwóch kelnerów obsługuje ponad 50 osób, trzeba więc trochę poczekać na swoja porcję. W końcu otrzymujemy zupę z...

czytaj całość >>

Przed południem ruszamy na północ, w kierunku Salonik. Po drodze zatrzymujemy się przy pomniku Leonidasa, nieopodal słynnych Termopili. Trudno tu rozpoznać miejsca na których Spartanie stoczyli kiedyś morderczą bitwę z Persami. Na przestrzeni wieków morze cofnęło się o kilka kilometrów i zmieniła się konfiguracja terenu.

czytaj całość >>

W Salonikach jesteśmy o wpół do szóstej. Nasz piąty z kolei hotel nazywa się Sun Beach i chlubi się czterema gwiazdkami. Z okna rozciąga się widok na zatokę oraz na centrum miasta. Na otwartym powietrzu jest basen, z którego gremialnie korzystamy. Potem udajemy się na oddaloną o kilkaset metrów plażę. Woda jest ciepła, ale piasek raczej brudny (przypływy i odpływy). Kolacja serwowana: zupa i po 4 mini-kiełbaski z ryżem. Do tego surówka z kapusty i marchwi. Na deser ...

czytaj całość >>

Po południu wyruszamy w stronę granicy macedońskiej, a późnym wieczorem docieramy do serbskiego hotelu Rubin w Kruszewacu niedaleko Niszu. Następnego dnia zwiedzamy Belgrad, a w nocy oglądamy oświetlony Budapeszt, ale to już nie należy do greckiej opowieści. Ireneusz Gębski

czytaj całość >>