Zaczęło się od kilku niewinnych podróży po europejskich szlakach. Później coraz dalej, coraz śmielej, na coraz dłużej. W końcu przestali już oglądać malownicze zdjęcia z wypraw innych i rzucili w kąt książki podróżnicze opisujące miejsca, o których marzą i cytujące ludzi, których chcą spotkać. Najtrudniejszą rzeczą, wbrew temu co mówią wszyscy, nie była decyzja. Decyzja była prosta: Jedziemy! Najtrudniejsze było podzielenie się tą decyzją z innymi i brak pewności. Ale pewności nie ma nigdy i to właśnie ten dreszczyk emocji, iskierka ryzyka i obietnica niezapomnianych przeżyć sprawiła, że ten szalony dla wielu pomysł, dla nich, nagle, stał się jedyną opcją. Tak jakby już nie było odwrotu.
Beata z życia bierze tyle ile może, choć nie zawsze na to branie ma czas. Z wykształcenia anglistka, z pasją wykonująca swoją pracę. Energiczna w działaniu i podchodząca do życia z wielką dozą optymizmu. Inspirują ją ludzie… i to właśnie dzięki nim zrodził się pomysł wspaniałej podróży. Chce w nią wyruszyć nie dlatego aby oderwać się od rutyny życia codziennego. Wyrusza, bo pragnie za tą rutyną zatęsknić. Piotr jako absolwent Wydziału Filologii Angielskiej na co dzień wykonuje pracę nauczyciela, tłumacza i wykładowcy. Z zamiłowania muzyk i to właśnie muzyka wypełnia każdą wolną chwilę jego życia. Ma wiele pomysłów na siebie i podróż jest jednym z nich. Jedzie, gdyż chce oderwać się od codzienności. W nieznane zabiera dwie najbliższe swojemu sercu kobiety: żonę i gitarę.
Łączy ich wiele, różni ich wszystko. Dlatego też nie można było tej podróży skrócić. On marzył o Ameryce Południowej i słonecznej Brazylii, gdzie w końcu będzie mógł w praktyce sprawdzić, czy te godziny nauki pozwoliły wystarczająco okiełznać język. Chce pić mate w argentyńskim słońcu, obudzić się i wyglądając przez okno w La Paz, pić chileańskie wino, stanąć oko w oko z lamą. Ona zawsze marzyła o Indiach przepełnionych kolorami, podróży do Tybetu, ostrym tajskim jedzeniu, malezyjskich plażach i poranku nad brzegiem Mekongu. Ta podróż nie ma planu. Ta podróż składa się z miejsc, które pragną zobaczyć. Te, do których poprowadzi ich zrządzenie losu i te, o których nawet nie śnili, ale będzie im dane je doświadczyć. Ta podróż to przede wszystkim ludzie. Nie tylko ich pasje, smutki i radości, ale także ich religia, zwyczaje i światopogląd, tak często diametralnie odmienny od tego, który znamy na co dzień.
Jadą nie dlatego aby udowodnić innym, ale by pokazać sobie, że można. Aby nie powiedzieć kiedyś, że brakło im odwagi. Jadą, bo lepiej ponosić konsekwencje nawet błędnych decyzji, niż żałować tych, których się nie podjęło. W końcu jadą razem, bo nie można inaczej… piszą bloga oddzielnie, bo razem się nie da.
Aktualności
