|
Miłośnicy kuchni włoskiej pewnie wiedzą, że bruschetta (wymawiana 'brusketta') to aromatyczna grzanka, podawana jako przystawka, lub mały posiłek sam w sobie. Ten niezwykle popularny, toskański z pochodzenia przysmak zdążył przejść już tyle przemian, że nie wszyscy mogą się już orientować, jak naprawdę powinno się przyrządzać bruschettę. Oto, jak wygląda prawdziwy przepis zawarty w książce "Tysiąc dni w Toskanii" Marleny De Blasi: dobry, najlepiej wiejski chleb pokroić w średniej grubości (ok. 1,5cm) kromki, opiec w piekarniku, albo jeśli ktoś ma dostęp, to na ruszcie. Następne pokropić jak najlepszej jakości oliwą extra virgin (prawie czuję ten aromat...) i posypać solą morską. To ważne, bo sól morska jest lepsza, niż nasza zwykła kuchenna. Ponieważ lubię eksperymentować z kuchnią włoską, używam już tylko soli morskiej. I tyle! Oryginalna bruschetta podawana jest bez dodatków warzyw i ziół, dzięki czemu można się skupić na rewelacyjnym smaku oliwy z oliwek. Oczywiście, jeśli mamy taką ochotę, wolno jest puścić wodze fantazji i natrzeć grzankę świeżym czosnkiem, dodać pokrojone w kostkę pomidory i świężą bazylię, lub posypać ulubioną przyprawą np. ziołami prowansalskimi. Jednak prawdziwa bruschetta to po prostu przypieczony chleb z oliwą i solą. I do takiego właśnie najlepiej smakuje czerwone wino (np. włoskie Chianti) i to najlepiej w szklaneczce na tarasie z widokiem na toskańskie pola... ;)
|
